نمی دانم مسافر کدام غروبم و به کجا پناه بیاورم که این چنین خواسته هایم بوی ناامیدی می دهد شاید نمی دانی
دیشب ستاره ای در آسمانم ندیدم ، آری ستاره ام را از من گرفته اند
و من هر روز جایش را از سکوت آسمان می پرسم